Potocznie mówi się, że Iż49 posiada tylne zawieszenie suwakowe. Nie jest to jednak stwierdzenie precyzyjne. Klasyczne zawieszenie suwakowe to pionowa, sztywno zamocowana w ramie rura prowadząca, po której porusza się suwak amortyzatora. Koło tylne w takim rozwiązaniu mocowane jest bezpośrednio do suwaka, a podczas pracy porusza się w kierunku pionowym.
Wadą takiego zawieszenia jest zmieniająca się odległość osi koła od silnika, co w przypadku motocykli z napędem łańcuchowym oznacza zmienne napięcie łańcucha, w skrajnym przypadku grożące nawet jego zerwaniem. Dlatego zawieszenie suwakowe widuje się raczej tylko w motocyklach z napędem przekazywanym wałem Cardana (BMW, AWO, M-72 itp.)
Zawieszenie tylne w Iżu 49 to zawieszenie mieszane (suwakowo-wahaczowe) - koło zamocowane jest w wahaczu, a ten amortyzowany jest przez suwaki. Koło porusza się po wycinku okręgu, łańcuch nie zmienia napięcia. Rozwiązanie to, ewidentnie skopiowane z DKW NZ500 (oczywiście Rosjanie uprościli je do granic możliwości, pozbawiając je świetnego systemu regulacji tłumienia drgań), zostało w następnych modelach Iża wyparte przez popularne do dziś zawieszenie z wahaczem wleczonym.
